Ég sit hér í tómri íbúðinni við Klettastíg, sit í stól sem við fengum lánaðan og er að fara að sofa á vindsæng sem við fengum líka lánaða hjá nágrannanum. Þetta er semsagt síðasta nóttin okkar þar sem að bíllinn er fullfermdur og við förum heim á morgun.

Það er óneitanlega skrítið að fara eftir tæplega fjögurra mánaða dvöl í vetrarríkinu Akureyri þar sem ég hef verið svo heppinn að vera húspabbi með Heklu minni. Dvölin er búin að vera hreint út sagt frábær og ég er orðinn mikill aðdáandi þessa yndilega bæjar og vona að við fjölskyldan komum aftur sem fyrst.

Þar sem ég geri stundum tilraunir til kveðskapar fannst mér tilvalið að reyna að gera pínu rímur um Akureyri og skella hér á síðuna. Þetta er enginn Laxness og eflaust svolítið klisjukennt en lýsir vonandi aðeins hversu ánægður ég er með bæinn. 

Eftir vaska vetrardvöl
Við fögru Akureyri
Spyr ég gjarnan sjálfan mig
Hví sjást hér ekki fleiri? 

Hér eru fjöll og firnindi
Fólk og félagsskapur
Menning, matur yndin slík
Þó hér sé vetur napur

Akureyrarbær er snilld
Já hefur allt að bera
Hér er ró og hér er kyrrð
Hér er gott að vera

En þetta er síðasta bloggið frá Akureyri. Þegar við komum heim í Reykjavík tekur við maraþon við að tæma gömlu íbúðina og flytja í þá nýju og allt á það að gerast á sveittum tveimur dögum. Svo koma jólin, áramótin og gamla góða normið þar sem ég missi titilinn húspabbi og verð "bara" pabbi... Svo hefst nýtt ár og hver veit hvaða ævintýri verður það árið... Við bíðum allavega spennt eftir því... kannski Kópasker?

Kv. Húspabbinn sem missir starfsheiti á morgun

2 dagar í heimkomu og við erum á FULLU að pakka og þrífa.

Hlökkum til að sjá ykkur
Björg, Ágúst og Hekla Petronella

Það er kominn smá myndapakki þar sem hægt er að sjá Heklu frá ýmsum sjónarhornum, en það eru meir líkur en minni að þetta verður síðasti myndapakkinn héðan frá Akureyri.

Alþjóðlegir lesendur okkar (frænkurnar á Ítalíu) spurðu hvort bloggsíðan muni lifa áfram eftir að við komum heim... Því miður verður það örugglega ekki raunin þar sem að við gerum svona lagað eingöngu fyrir ævintýri eins og Flórens, Róm og Akureyri. Aftur á móti eru meiri líkur á að við höldum áfram að setja inn myndir á Flickr, ef það dugar frænkunum eitthvað...  En við erum ekki farin heim strax og síðan því ekki alveg dauð enn.

"Allir" sem kommentuðu við Skeggjuðu vangaveltunum mínum tóku vel í hugmyndina og er því ljóst að áður en við vitum af verður byrjað að nota þetta orð í fjölmiðlaauglýsingum og blaðaviðtölum...

Kv. Akureyringarnir

Ég er kominn með nýtt orð fyrir orðaforða landsmanna, eða að minnsta kosti nýja notkun á orði... Orðið umrædda er lýsingarorðið skeggjað.

Nýjungin felst í því að nota orðið skeggjað í staðin fyrir t.d. geggjað, mergjað, magnað og frábært.

Með þetta nýja orð að vopni get ég t.d. sagt þetta:

• Þetta eru búnir að vera skeggjaðir tímar hér á Akureyri!
• Hraundrangi er skeggjaður tindur, mæli með honum!
• Við erum búin að vera með skeggjað gott útsýni úr íbúðinni, enda skeggjuð íbúð.
• Það var skeggjað fjör í vinnunni hjá Björgu í síðustu viku.
• Stubbasmiðjan er skeggjað flottur staður.
• Við erum búin að taka yfir 1000 skeggjaðar myndir hér á Akureyri
• Það er búið að snóa skeggjað mikið hérna á Akureyri.

Verandi með skegg sjálfur þá getur ég ekki annað en dáðst að þessu nýja orði mínu og sér fyrir mér útbreiðslu í tungutak komandi kynslóða. Áður en við vitum af verður þetta sagt á ensku, eins og "The weather outside is bearded! Lets go outside!" og ég veit ekki hvað og hvað...

Ok. þetta var ekki beinlínis hefðbundið blogg en þessi hugmynd er búin að krauma í mér í nokkra mánuði og ég bara varð að deila þessu með alþjóð. Því spyr ég ykkur, er þetta málið? Og nú bið ég alla að kommenta svo að við vitum nú hverjir hafa verið að lesa bloggið okkar síðustu mánuði.

Annars eru myndir væntanlegar innan tíðar og svo er bara vika þangað til við komum heim. Og að lokum. Við erum komin með leigjendur heima þannig að við munum búa einni hæð ofar á Reynimelnum þegar við komum heim. :-D

kv. Sá skeggjaði

Jólahelgi á Akureyri,
Við áttum frábæra og ótrúlega jólalega helgi sem byrjaði með jólaballi þar sem þrír stórir og vígalegir jólasveinar sungu fyrir okkur og spiluðu á gítar. Hekla Petronella labbaði um allt og klappaði saman höndunum. Aðallega fannst henni gaman að elta jólasveinana og við vorum mest hissa hvað hún var óhrædd við þá. Henni brá reyndar aðeins þegar einn þeirra vatt sér upp að henni og rétti henni mandarínu, þá varð hún stjörf:-)

Á sunnudeginum skelltum við okkur í bíltúr inn í Eyjafjörðinn, alveg magnað hvað hann er fallegur á veturnar. Innst inn í firðinum býr leikfangasmiður og þangað kýktum við inn. VÁÁ það var eins og koma í lítinn ævintýraheim svo skemmtilegt var það. Við vorum einu gestirnir þannig við fengum leiðsögn um allt verkstæðið og fengum að sjá ferlið þegar leikfang verður til. Svo þegar heim var komið var ekkert annað í stöðunni nema að hita kakó og baka lummu, jahh það gerist varla betra!
Já það er margt sem breytist til hins betra þegar maður verður foreldri:-) Maður fer að eltast við jólasveina og syngja með öllum jólalögum sem maður heyrir og gera hreyfingarnar og tala nú ekki um hvað maður verður rosalega eftirtektarsamur á jólaskreytingar, sérstaklega upplýsta jólasveina ofan á húsþökum. Þetta er bara dásamlegt!

Já svo eru rétt tæpar tvær vikur í heimkomu! Við erum varla að trúa því að þetta sé búið. Við munum pottþétt sakna Akureyrar þótt við séum spennt að koma heim. Hér er allt svo rólegt, maður sest varla upp í bíl bara röltir á milli staða. 
Jæja ég ætla að hætta að blaðra, vonandi  fáum við okkur til að skella nokkrum myndum inn á næstu dögum. Fylgist með:-)

Kveðjur úr snjólandinu
Björg, Ágúst og Hekla Peta

Það hefur hitt og þetta gerst síðustudaga og hér kemur smá yfirlit:

• Mamma og pabbi komu óvænt í heimsókn til okkar síðustu helgi þar sem að mamma hafði unnið dekurhelgi á Akureyri hjá Rás 2. Í þeim pakka fengu þau flug, bílaleigubíl, hótelgistingu, leikhús, út að borða á Friðrik V, Greifanum, Strikinu og La Vita e bella, nudd og bað í “bláa lóni norðursins” (man ekki nafnið), heimsókn á minjasafn og sundferð... og eitthvað meira. Enginn smá pakki og bara þrír dagar til að njóta þess alls. Þau voru því upptekin nánast alla helgina og pakksödd allan tímann.
• Það góða við þetta var að við Björg fengum að njóta þess með þeim þar sem að gjafabréfin voru svo rausnarleg á hverjum veitingarstað. Þess vegna fór ég tvisvar út að borða sama daginn og Björg þrisvar á tveimur dögum. Svo var auðvitað svo gaman að fá þau í heimsókn og Hekla hin kátasta að fá afa sinn aftur. En hann er í miklu uppáhaldi hjá þeirri litlu, þrátt fyrir ýmsar tilraunir hjá ömmunni að vinna inn meiri hylli ;-)
• Veitingarstaðirnir voru sérstaklega spennandi fyrir Heklu okkar og er hún nú orðin vön því að smakka alla rétti á borðinu og fá ís eftir hverja máltíð.
• Ég fór og elti pabba á rjúpuveiðar, aðra helgina í röð, þar sem við keyrðum upp á Öxnadalsheiði og náðum nokkrum rjúpum, samtals sjö stykki og gamli kominn með nóg í jólamatinn. Sjálfur læt ég byssuna vera enda munkur í fyrra lífi og lét það duga að njóta útiverunnar og reyna að hjálpa pabba að finna hvíta fugla í hvítum snjó... ágætis áskorun það.
• Við fórum með Heklu í læknisskoðun í vikunni, hún er orðin 77 cm á hæð og rúm níu kíló. Samkvæmt meðalkúrfunni er Hekla því nokkuð hávaxin miðað við fyrir aldur en á sama tíma frekar létt... hljómar kunnuglega í mínum eyrum.
• Við erum búin að bóka flug heim fyrir Björgu og Heklu, þar sem að pabbi mun fljúga til okkar samdægurs og hjálpa til við að keyra heim í vetrarhörkunni. Því munu mæðgurnar koma í bæinn þann 19. desember klukkan 9:40 um morguninn en við pabbi brunum heim sama dag og komum líklega seint í bæinn.

Við höfum ekki verið mjög dugleg að taka myndir þessa vikuna og því allar líkur á að næsti myndapakki komi í fyrsta lagi eftir viku.

kv. Akureyringarnir

Einhver vegin tekst okkur alltaf að lofa upp í ermina á okkur með að setja inn myndir á netið... En nú eru þær loks komnar, myndir af afmæli Heklu Petronellu! Njótið.

Jæja, þetta er ekki beinlínis í fyrsta skiptið sem við auglýsum íbúðina okkar til leigu en af hverju að hætta einhverju sem gengur svona vel?

Við erum að stefna á að flytja okkur upp um hæð þegar við komum heim á Reynimelinn þar sem við getum leigt íbúð á næstu hæð sem er örlítið stærri en okkar og með auka herbergi. En til að þetta gangi upp þurfum við að leigja út okkar og nú til langtímaleigu. Þannig að ef þið skylduð þekkja mann, sem þekkir mann sem er frændi konu, sem veit um vinkonu sem vantar svo góða íbúð í vestubænum... Þá megið þið endilega segja frá því ;-)

Allar upplýsingar um íbúðina má finna hér: http://www.mbl.is/mm/fasteignir/fasteign/index.html?eign=303507

Annars er vonandi von á myndum og bloggi um afmælishelgina góðu á morgun.

Ciao

Það hefur verið frekar tíðindalaust hér á Klettastíg 4e upp á síðkastið þar sem Hekla varð veik fyrir nokkrum dögum og heimilishaldið því snúist í kringum litla kútinn. Hekla er nú öll að braggast, hún á stórafmæli eftir nokkra daga og ófáir gestir eru væntanlegir. Því getum við lofað glimmrandi bloggi og myndum innan tíðar en þangað til ætla ég að deila með ykkur smá sögu, af “afreki” mínu sem húspabbi á Akureyri... og munið líklega hlæja að.

Þannig var að ég var með Heklu úti í göngutúr fyrir ekki svo löngu síðan. Göngutúrinn var orðinn hluti af norminu og því varla spennandi fyrir Heklu enda hún löngu búin að “kerrast” bæinn á enda. Það sem aftur á móti var alltaf spennandi var að finna hund eða kött sem Hekla gat gónt á, kallað á eftir og jafnvel klappað.

En ekkert dýr fannst eftir langan göngutúr og ég var kominn með smá áhyggjur af þessu tilbreytingarleysi í lífi litlu stelpunnar. Mér fannst bara eins og Heklu dauðleiddist þar sem hún sat og starði út í loftið. “Var hún kannski að drepa tíman þangað til aðal stuðboltinn kæmi heim úr vinnunni, túttu múttan?”

Ég ákvað því að labba framhjá grunnskóla þar sem að Hekla hefur líka gaman af því að stara á fólk og sérstaklega krakka. Við vorum varla komin að skólanum þegar það birtast tvær litlar stelpur með hund! “Yes! Nú verður gaman hjá Heklu...” Hugsaði ég en áttaði mig svo á því að þær voru svolítið langt frá og Hekla myndi missa af þessum æðislega hundi...

Ég gat ekki látið það gerast...

“Stelpur!”

Kallaði ég til þeirra... Ég sá strax að þær hikuðu.

“...Já”

“Má dóttir mín sjá hundinn ykkar, hún er alveg sjúk í hunda”

... smá bið...

“Sko... við hérna... eigum ekki þennan hund... við vitum ekki hvort við megum það...”

Mér var strax farið að líða vandræðalega og skyndilega mjög meðvitaður um vígalega skeggið mitt sem var búið að vaxa hömlulaust í tvo mánuði... og þá staðreynd að ég var dökkklæddur, brúnaþungur karlmaður með svartan barnavagn en barnið sást ekki...

Jæja... ég get ekki hætt á þessum tímapunkti og Hekla þurfti fá sína skemmtun...

“Getur hún ekki bara fengið að sjá hann örstutt, hún hefur svo gaman af dýrum”

... bið ...

Viti menn þær létu tilleiðast en á sama tíma leið mér eins og ég væri að gera eitthvað af mér. Ég kjassast eitthvað í hundinum og kalla á Heklu, en hún brást ekki við...

“Hekla sjáðu hundinn!”

“uhhh... Hekla...”

Ég lyfti upp hundinum til að sýna henni hundinn en hún virðist ekki hafa neinn áhuga... Hún horfði bara framhjá honum.

“Já... já... hvað segið þið, hvað heitir hann? Þetta er rosalega fallegur hundur...”

Sagði ég og hélt áfram að klappa honum, vissi ekki alveg hvað ég átti að gera næst. Á þessum tímapunkti fór mér að líða aðeins meira kjánalega þar sem það leit allt út fyrir að stóri, skuggalegi og skeggjaði maðurinn hafði í raun platað tvær átta ára stelpur til sín við skólalóðina.

Ég fór að hugsa hvernig ég gæti losað mig frá þessu og fyrsta hugmyndin var að bjóða stelpunum svartan Opal... “Nei, sh**”, ég drap þá hugmynd áður en ég náði að hugsa hana til enda. En svo ákvað ég bara að þakka fyrir pent.

“Takk fyrir að leyfa dóttur minni að sjá hundinn stelpur, hún hefur venjulega miklu meiri áhuga...”

“... ok ...” sögðu þær

Ég held jafnvel að þær hafi ekki sagt bless þar sem þær gengu nokkuð rösklega í burtu. Versta var að þær löbbuðu í sömu átt og ég... Og ég veit ekki hvorum þótti það óþægilegra.

Eftir langa langa langa bið eru loks komnar myndir af fræknu fjölskyldunni fyrir norðan heiðar. Enjoy.

Við ætlum að reyna að klína inn nýjum myndum og fréttabréfi á morgun eða hinn.

Fylgist með:-)

Ég bara verð að koma hér með stuttan póst um heimsfrétt dagsins, Barack Obama hefur verið kosinn forseti Bandaríkjanna! Ég vona að fólk geri sér grein fyrir því hvaða áhrif þetta getur haft á USA og þar með heimsbyggðina alla.

Þar sem ég sjálfstætt starfandi húspabbi þá gat ég sett önnur verk á hakann og vafrað um netið í dag til að fræðast meira um kosningarnar og Obama sjálfan og er búinn að horfa á ófáar ræðurnar sem hann hefur flutt. Af einhverri ástæðu þá fæ ég ALLTAF gæsahúð þegar ég hlusta á manninn tala og fyllist í raun lotningu af manninum sem mun örugglega verða “hvataræðumaður” (e. Motivational speaker) þegar hann hættir þessu forsetabraski.

Ég hvet alla til þess að kynna sér þennan mann betur og horfa á a.m.k. eitt af eftirfarandi myndböndum þar sem þau sýna hversu magnaður hann er.

Ræðan sem hann hélt þegar úrslitin voru kunn... Mögnuð ræða, sérstaklega seinni hlutinn.
http://www.youtube.com/watch?v=Jll5baCAaQU
30 mínútna kynningarmyndband sem var sýnt á öllum stærstu sjónvarpsstöðvum USA tveimur dögum fyrir kosningar, (fyrsti hluti af fjórum og hægt að sjá meira)
http://www.youtube.com/watch?v=a0JhEtzch4Y
Lag sem var unnið úr ræðu sem Obama hélt, held ég þegar hann tilkynnti framboð sitt. Lagið er gert af Will I Am, meðlimi Black Eyed Peas ásamt helling af frægu fólki en þau gerðu þetta öll að eigin frumkvæði. Lagið heitir Yes We Can en það hafa verið einkunnarorð Obama í framboðinu.
http://www.youtube.com/watch?v=jjXyqcx-mYY
Ræða John McCain, eftir að úrslitin voru kunn... þar sem viðurkennir hver öflugur Obama er.
http://www.youtube.com/watch?v=NvgqRKYapU8

Yes We Can

Hæhæ öll sömul,

Við litla fjölskyldan á Klettastíg erum búin að hafa það mjög gott síðustu daga. Eins og þið vitið (allavega sum ykkar) þá komum við aftur norður fyrir viku síðan. Við tók róleg vika hjá okkur, mamman að vinna, pabbinn að sinna heimilsstörfum og dóttirin að æfa sig í göngu, tiltekt og fleiru. Um helgina ákváðum við að nýta okkur veðrið sem var með besta móti, sól og snjór.
Drifum okkur því af stað strax um 10 leytið á laugardagsmorgni og héldum beina leið inní Svarfaðardal, Ohhhhh þvílík náttúrudýrð!! Keyrðum því næst inní Skíðadal þar sem við ákváðum að stoppa og skellla okkur á gönguskíði.
Heklan skellti sér á snjóþotu og var svo dreginn á eftir foreldrunum sem skíðuðu eins og fagmenn:-)
Á sunnudeginum var stefnan tekin í smá búðarráp þar sem mamman hafði séð peysu á einkadótturina sem hún bara VARÐ að eignast en eftir það brunuðum við beint í Kjarnaskóginn okkar góða, enda að verða fastagestir þar um helgar. Hekla sat á snjóþotu og uni sér vel.

Þetta var nú það helsta sem við erum búin að bralla síðustu vikuna, við setjum inn myndir við fyrsta tækifæri. Við erum bara búin að vera myndatökulöt síðustu daga en reynum að bæta úr því.

Hafið það öll gott
BJÖRG

Afi Steinarr (pabbi minn) á afmæli í dag og verandi búsett á Akureyri er aðeins erfiðara að gleðjast með þeim gamla. Ég og Hekla vorum að skeggræða þetta og ég að spá í að splæsa í í hljómdisk og senda með næsta langferðabíl eða flugvél. Þegar ég var að velta þessu upp sagði Hekla: "Pabbi, við þurfum ekkert að kaupa neitt handa honum, ég sem bara ljóð til hans og svo ætla ég að gera eitt svakalega sérstakt, bara fyrir hann". Um leið og ég furðaði mig á ótrúlegri hæfni barnsins að tala ákvað ég að slá til og sjá hvað litla prinsessan myndi gera. Og nú, eftir 11 mánaða æfingar kemur hér afraksturinn - afmælisgjöf til afa gamla.

----
Til hamingju með afmælið
Pabbi hans pabba
Eins og sagt að barna sið
Aavaai hmm babba

Frá mér færðu litla gjöf
Aavaai hmm babba
Því ég gengin er á ystu nöf
Ég byrjuð er að labba!

Já ég er búin að æfa mig
Og kann núna að labba
Vildi ná því fyrir þig
Já ég þig ekki gabba

Og ef þú telur þetta hrekk
Að ég þig sé að gabba
Þá smelltu bará þennan hlekk
Og horfðu á mig labba
-----

Já, ég held að þetta sé opinbert. Hekla kann nú að labba og tókst það, merkilegt nokk, á afmælisdegi hans pabba. Blómar og kransar eru vel þegnir, sendist á Klettastíg 4e. ;-)

La famiglia
 

Jæja, loks eru komnar myndir af borgarferðinni okkar, sjá hlekk hér til vinstri.


kv.
Litla fjölskyldan